| F e n o m e n o l o g i a - n a u k a ś c i s ł a | |||||
| |||||
|
|
|||||
| Według Husserla |
| Redukcja ejdetyczna |
| Przedmiot Fenomenologii |
| Analiza historyczna |
| Max Scheler |
| Szkoła Lubelska |
| Według Wojtyły |
| Współczesne spojrzenie |
| KUL |
| Linki |
Dla fenomenologii ważne znaczenie ma pojęcie intencjonalności, intencja jest relacją łączącą umysł, świadomość z treścią lub przedmiotem.
Max Scheler dowodzi, że cała wiedza ludzka, a zwłaszcza etyka, musi opierać się na doświadczeniu. Doświadczenie jest podstawą kontaktu z przedmiotową rzeczywistością. W doświadczeniu fenomenologicznym nabywa się bezpośrednio wiedzy o rzeczywistości, bez pomocy indukcji. W ten sposób wykorzystując same tylko dane fenomenologicznego doświadczenia można sobie utworzyć pewien obraz rzeczywistości, pewną jej wizję. Właśnie do takiej tylko wizji zdaniem fenomenologów, daje nam prawo doświadczenie.
(K. Wojtyła, System Schelera [w:] Wykłady Lubelskie, s. 22-23 )
Fenomenologowie przejęli fascynację oczywistością. To nowe ujęcie filozofii zaczyna budować teorię od tego, co oczywiste.
Sądy powinny być oczywiste, powinna je cechować "świetlista pewność".
Dla dr hab. Karola Wojtyły tą świetlistą pewnością było ugruntowane przekonanie do porządku ustalonych niegdyś, u progu dziejów - wartości. "Świetlistą pewnością" była także wiara. Nie tylko w Boga, ale w to co słuszne w relacji Bóg - człowiek, człowiek - Bóg i w konsekwencji człowiek - człowiek.
Filozofia Karola Wojtyły oparta na badaniach etycznych Maxa Schellera,
od najwcześniejszych studiów z okresu lubelskiego, aż do późnych publikacji okresu schyłku pontyfikatu skłania się ku definiowaniu w oparciu o doświadczenie wszystkiego w kategoriach prawo moralne i wolność. Wolność w świetle odpowiedzialności
za siebie i za innych. Odpowiedzialność za bliźnich dana, a zarazem zadana.
Spoglądanie pod takim kątem na historię i rzeczywistość doczesną pozwoliły fenomenologom doby Wojtyły opracować nowe otwarcie w filozofii XX wieku.